Небяспека нацыянальнай «сутнасці»

Наступныя радкі – пераклад уступных абзацаў артыкула «Англійскасць англійскай паэзіі» (Denis Donoghue у выданні The Sheila Carmel lectures, 1994-2004). Яны прысвечаныя небяспецы эсэнцыялізму і не раз узгадваліся мне ў шматлікіх і як правіла марных спробах вызначыць, што ж такое нацыянальнае беларускае кіно, і яшчэ часцей – калі нехта ўдае, нібы знайшоў адказ і вучыць сваёй мудрасці ўсіх іншых. Сціпласць ірландскага літаратурнага крытыка здаецца мне вельмі карыснай і дарэчнай. 

Няўлоўнасць нацыянальнага на фота Андрэя Лянкевіча

Расійскі фільм ля вытокаў беларускай дакументалістыкі: "В брянском полесье" (Илья Копалин, 1930)

Паводле К. І. Рэмішэўскага: "Один из наиболее ранних по хронологии фрагментов национальной кинолетописи, отражающих тему традиционной культуры в период до начала массовой коллективизации крестьянства, по иронии случая был создан не белорусскими, а российскими кинодокументалистами. Речь идёт об эпизодах из полнометражного документального фильма "В Брянском Полесье", снятого в 1930 году одним из корифеев советской кинодокументалистики режиссёром Ильёй Копалиным в содружестве с оператором Петром Изотовым.
Для аудиовизуальной летописи - кинохроники и документалистики - характерно удивительное и очень ценное свойство. Иногда она доносит до зрителя сведения о тех срезах человеческого бытия, которые, по замыслу авторов, должны были остаться "за кадром", поскольку не вписываются, а может даже и противоречат авторской концепции. Хроникальные фрагменты из ленты И. Копалина "В Брянском Полесье" принадлежат именно к такой категории. Стремясь воспеть дух революционных перемен, прогрессивность социалистического общественного строя, авторы создали неповторимую по своей наивной простоте картину деревенской жизни, которая на их глазах уходила в небытие..." (История, ожившая в кадре : белорусская кинолетопись: испытание временем : в 3 кн. : к 90-летию белорусского кино / К. И. Ремишевский ; [научный редактор, автор предисловия: В. В. Гниломедов]. — Кн. 1: 1927—1953 - ISBN 978-985-06-2407-9)

Дэвід Бордвэл: Хічкок не баіцца абмежаванняў

Гэтыя кадры выклікаюць здзіўленне: "Як так?" Рука Марго відавочна непрапарцыянальная, і калі меркаваць па позірках мужчынаў, мы нейкім чынам глядзім скрозь яе тулава.

Але ці заўважае гэта хтосьці падчас прагляду? Такія кадры нагадваюць нам, што калі не літаральна, то ў рэжысуры Хічкок можа выйсці сухім з вады нават здзейсніўшы тое, што ў іншых лічыцца злачынствам. Напэўна, вы і без майго напаміну пра тое ведалі, але нават сталы аматар Хічкока (я ўперышю ўбачыў У выпадку забойства набярыце "М" у сямігадовым узросце) усё яшчэ часам бывае прыгаломшаны зухаватасцю старога.

Новы год у кінахроніцы № 2 (1955)

Сёлета - медытатыўныя сюжэты без фанаграмы.

Папярэднія два - тут

Такі белы, такі чорны, такі палітызаваны

Набліжаецца 89-ы «Оскар», і зноў раздаецца бурчанне: занадта шмат палітыкі, замала мастацтва. Гэтым разам незадаволенасць (больш у постсавецкіх краінах, чым у саміх ЗША) пераважна звязаная з тым, што ў конкурсе прадстаўлена адносна шмат «афраамерыканскіх» стужак. Маўляў, прыйшло засілле паліткарэктнасці, і на мастацтва забыліся. Чужая паліткарэктнасць наогул непакоіць даволі многіх у нашай не вельмі талерантнай краіне.

Антоніа Грамшы – Я ненавіджу Новы год

Штораніцы, прачынаючыся пад покрывам небёсаў, я адчуваю, нібы для мяне зноў наступіў Новы год.

Таму я і ненавіджу ўсе гэтыя Новыя гады з вызначаным тэрмінам прыдатнасці, што ператвараюць жыццё і дух чалавека ў камерцыйнае прадпрыемства з дбайна падлічанымі выніковымі рахункамі, справаздачай для падатковай і падпісаным планам на наступны год. Усё гэта змушае згубіць адчуванне непарыўнасці жыцця і духу. Урэшце на поўным сур'ёзе пачынаеш думаць, што паміж гадамі існуе нейкі перапынак, што пачынаецца новая гісторыя; робіш калядныя абяцанні і шкадуеш, што паленаваўся выканаць папярэднія, і далей па звычайным спісе. Вось што не так з датамі наогул.

Best Films of 2016 at Cineticle - the Day Before Post-Cinema (My Take on the Year's Pictures)

So, Cineticle made a choice of the best films this year, the first of the really worthwile year-end-lists.
My own top is there. And here's a concise version, so to say; without any reflections and ruminations:

1. Histoire de Judas (Rabah Ameur-Zaimeche, 2015)
2. As Mil e Uma Noites (Miguel Gomes, 2015)
3. Homeland (Iraq Year Zero) (Abbas Fahdel, 2015)
4. Horace and Pete (Louis CK, 2016)
5. 88:88 (Isiah Medina,2015)
6. Everybody Wants Some!! (Richard Linklater, 2016)
7. Somethin Between Us (Jodie Mack, 2015)
8. The Pearl Button (Patricio Guzman, 2015)
9. The Day Before the End (Lav Diaz, 2016)
10. The Plague at the Karatas Village (Adilkhan Yerzhanov, 2016)

+ 15 more excellent films, in alphabetical order:

Bahubali: The Beginning (S. S. Rajamouli, 2015)
Bella e perduta (Pietro Marcello, 2015)
Fuocoammare (Gianfranco Rosi, 2016)
Gravity Falls (2012-2016)
In Jackson Heights (Frederick Wiseman, 2015)
L'avenir (Mia Hansen-Love, 2016)
L'oiseau de la nuit (Marie Losier, 2015)
La academia de las musas (Jose Luis Guerin, 2015)
La Deuxieme Nuit (Eric Pauwels, 2016)
Love (Judd Apatow, 2016)
Love & Partnership (Nikita Lavretski, 2016)
Palms (Mary Helena Clark, 2015)
The Exquisite Corpus (Peter Tscherkassky, 2015)
The Sky Trembles and the Earth Is Afraid and the Two Eyes Are Not Brothers (Ben Rivers, 2015)
Wake (Subic) (John Gianvito, 2015)

+ my post-cinematic 13 of music videos

ANOHNI - Drone Bomb Me (Nabil)
Arca - Sin Rumbo (Jesse Kanda)
clipping - wriggle (Rodney Ascher)
Ital Tek - Beyond Sight (Clayton Welham and Joseph Lion)
James Blake - I Need A Forest Fire (ft. Bon Iver) (United Visual Artists: Matt Clark, Chris Davenport)
Julianna Barwick - Nebula (Derrick Belcham)
Kari Faux - Fantasy (Carlos Lopez Estrada)
Oneohtrix Point Never - Animals (Rick Alverson)
Soda_Jerk & The Avalanches - The Was (Soda_Jerk)
Massive Attack - The Spoils ft. Hope Sandoval (John Hillcoat)
Mark Pritchard - Sad Alron (Jonathan Zawada)
The Avalanches - Frankie Sinatra (Fleur, Manu)
Vince Staples - Prima Donna (Nabil)

I only regret forgetting to include Tyrone Lebon's video for Nikes by Frank Ocean.
Overall, it was a troubled and rushed but nevertheless very enjoyable year. Cheers!